Thijs de Boer - Vogels die vlees eten



1. Hoe ontstond Vogels die vlees eten?


Thijs de Boer: Ik heb een lange periode over Vogels die vlees eten kunnen doen. De bundel ontstond uit de behoefte mijn verhalen die ik tot dan toe had geschreven bij elkaar te laten. Toen ik mijn contract kreeg had ik al een aantal verhalen geschreven en langzaam kwamen daar steeds meer verhalen bij. Bij elk verhaal wilde ik iets nieuws proberen om mijzelf uit te dagen en zodat elk verhaal anders zou worden. Ik denk dat dat goed is gelukt. Het liefst schrijf ik thuis als ik alleen ben, en ook bijna altijd als de zon onder is. Liefst zelfs ‘s nachts. De wereld is een stuk rustiger op die momenten.



2. Heb je research voor je bundel of een verhaal gedaan?


Thijs de Boer: Als de verhalen erom vragen doe ik het zeker. Ik hou ervan om mijn fictie met feiten te vermengen. Die feiten zijn vaak grappige dingen die ik ergens heb opgevangen of heb gelezen die dan bij een verhaal passen waarmee ik bezig ben. Die controleer ik dan wel altijd of ze echt waar zijn, maar ik maak er geen grote studie van of zoiets. Maar eigenlijk is de beste research gewoon met vrienden en kennissen omgaan. Gewoon luisteren wat voor verhalen mensen elkaar vertellen. En dan de dingen eruit halen die mij raken. Schrijven is voor mij een wisselwerking van veel met mensen omgaan en daarna jezelf van de wereld afsluiten en je eigen wereld creëren. Om te schrijven heb ik allebei nodig.



3. Maak je vooraf een schema of een planning voor een verhaal?


Thijs de Boer: Nee, ik werk niet echt in een vast strak omlijnd plan. Wel heb ik vaak een idee van wanneer een verhaal ongeveer af zou moeten zijn. En vaak ook van hoe lang het ongeveer gaat worden. Maar schrijven blijft een creatief proces waarin je jezelf de ruimte moet gunnen om van je eerder bedachte lijn af te wijken. Elk verhaal is voor mij een experiment. Ik begin een verhaal meestal met een alinea of zin waar ik zelf heel hard om moet lachen of waar ik zelf door word geraakt. Aan die zin of alinea gaan dan andere zinnen en alinea’s vastzitten en zo groeit een verhaal. Een voorbeeld hiervan in Vogels die vlees eten is de scene in het verhaal Ketamine waarin twee broers naast de kist van hun dode moeder staan en de koeling onder de kist afslaat en de kist laat trillen en het hoofd van hun moeder daardoor ‘nee’ schudt. En net voordat de koeling afslaat stelt een van de twee broers hun dode moeder elke keer een vraag. Met die paar zinnen is dat verhaal begonnen.



4. Hoe weet je of het korte verhaal waaraan je werkt (tot zover) goed is? of het af is? Kun je een voorbeeld geven uit deze bundel?


Thijs de Boer: Een verhaal is goed of werkt als het in zijn interne logica helemaal klopt en het de wereld schept die ik wil dat het schept. Ook moet elke volgende zin in een verhaal iets nieuws bieden. Alles moet een functie hebben en het verhaal verder brengen, anders is het overbodig. Een verhaal is af als ik tig keer heb teruggelezen en mijzelf bij elk woord heb afgevraagd of het wel het beste woord is en of het op de goede plaats staat. En ik dan bij elk woord ‘ja’ heb kunnen zeggen.



5. Heb je een cursus of opleiding creative writing gevolgd?


Thijs de Boer: Nee, ik heb eigenlijk heel veel geleerd van gewoon lezen. Toen ik na de middelbare school er op een gegeven moment achter kwam dat er ook heel veel goede boeken bestonden, was ik heel erg onder de indruk van wat je met verhalen allemaal kon vertellen. Hoeveel vrijheid je daarin hebt. Daarna ben ik zelf gedachten en zinnen die me fascineerden op gaan schrijven en uit gaan werken tot verhalen.



6. Waarop baseer je je keuze om een verhaal in de eerste of in de derde persoon te schrijven?


Thijs de Boer: Ik hou heel erg van schrijven in de eerste persoon. Het geeft verhalen een soort authenticiteit mee. Bij de derde persoon is dat minder, want dan heeft het verhaal opeens een ‘verteller’ wat eigenlijk een extra personage is. Verhalen die in de derde persoon zijn geschreven in mijn boek heb ik toch geprobeerd een soort nabijheid mee te geven door de stijl van schrijven. Zo is bijvoorbeeld het verhaal Eerste sneeuw geschreven in de derde persoon, maar de manier van vertellen komt heel erg overeen met de persoon waar het over gaat, waardoor het net lijkt alsof de hoofdpersoon over zichzelf in de derde persoon vertelt. Wat het hele verhaal een extra lading geeft.



7. Wat maakt de verhalen uit Vogels die vlees eten tot een bundel?


Thijs de Boer: De thematiek. De onderwerpen die me bezig hielden in de periode dat ik het schreef maakt het tot een geheel, ondanks de grote verschillen in verhalen. Veel van de verhalen gaan ook over iets dat me dwars zit en waar ik voor mijn gevoel geen controle over heb. Door erover te schrijven krijg ik de illusie van controle. Dat is misschien eigenlijk ook waar het boek wel over gaat. Controle, of het gebrek eraan en hoe je daar als mens mee omgaat.



8. Waarvoor zou je speciaal aandacht van je lezers willen vragen?


Thijs de Boer: Korte verhalen vragen vaak meer van de lezer dan een roman. Maar de beloning die je ervan terug krijgt is het meer dan waard. Dus eigenlijk zou ik de lezer dat willen vragen. Lees aandachtig. En lees het misschien twee keer.



9. Waar werk je nu aan?


Thijs de Boer: Op het moment ben ik net weer een beetje begonnen met schrijven. Ik was na het afmaken van Vogels die vlees eten heel even een klein beetje klaar met schrijven. Maar het begon al snel weer te jeuken. Ik ben nu weer een beetje aan het spelen met zinnen en wat gedachte-experimenten. Ik ben niet bewust ergens naartoe aan het werken op het moment. Ik laat het even allemaal gaan nu, alsof ik het even braak moet laten liggen en dan zie ik vanzelf wel welk nieuws er gaat groeien. 



10. Welke drie verhalenbundels heb je het laatst gelezen?


Thijs de Boer: De laatste tijd heb ik weinig complete verhalenbundels gelezen. Ik lees gewoon soms weer een verhaal uit de ene bundel dan weer een verhaal uit een andere. Carver is heel goed. Bijna elke zin brengt het verhaal verder. Kevin Canty heb ik laatst gelezen. De verhalen van hem lijken zo terloops en triviaal, maar blijven enorm hangen. Ik baalde ervan. Dat is mijn eerste reactie als ik iets goed lees. Pas daarna komt de bewondering.


ShortStory.nu, omdat korte verhalen geweldig zijn