Jeroen Thijssen - De kinderen van de Triple A


Hoe ontstond de De Kinderen van de Triple A?


Jeroen Thijssen   De Kinderen van de Triple A is geschreven gedurende een periode van tien jaar. Ik werkte aan een roman en schreef af en toe een verhaal, om eens wat anders te doen. Een aantal verhalen is verschenen in Tirade, een aantal lag in de lade tot de publicatie van de bundel. Twee verhalen, waarvan er een in Tirade had gestaan, vielen af omdat ze niet in de thematiek van de bundel pasten. Ik kan overal schrijven en heb dat ook gedaan: in de trein, aan de gracht, op mijn volkstuin.



Heb je research voor De Kinderen van de Triple A gedaan?


Jeroen Thijssen   Research was niet nodig. Alle verhalen zijn ontstaan in mijn duim en daar met smaak uitgezogen.



Hoe weet je of het korte verhaal waaraan je werkt (tot zover) goed is? Of het af is?


Jeroen Thijssen   ‘Goed’ is een gevoel en ‘voltooid’ ook. Ik heb er geen criteria voor.

Vaak heb ik het idee dat een verhaal in mijn binnenste al klaar ligt en letterlijk ‘ontdekt’ moet worden. Het titelverhaal van mijn eerste serieuze bundel luidt ‘De maarschalk’. Het handelt om een centaur die voor het eerst kennismaakt met de mens. Al op pagina twee duikt een mannetje in een rolstoel op, dat mij tijdens het schrijven begon te hinderen. Hij had geen functie, hij moest weg. Maar na het verwijderen stokte het verhaal. Daarop heb ik hem, ‘de smid’, weer teruggebracht op het toneel. Het verhaal ging verder. Pas tijdens het schrijven van de laatste alinea begreep ik waarom de smid essentieel was voor het verhaal. 



Heb je een cursus of opleiding creative writing gevolgd?


Jeroen Thijssen   Ik geef les in creative writing, zelf heb ik nooit een cursus gedaan. Het was duur en ver van huis, en het stond in een kwade reuk. Onterecht, weet ik nu. Creative writing kan je leertijd bekorten.



Waarop baseer je je keuze om een verhaal in de eerste of in de derde persoon te schrijven? 


Jeroen Thijssen   Eerste of derde persoon is altijd een kwestie van gevoel, de keuze is spontaan. In Kinderen staat een verhaal in de eerste persoon meervoud. Het schreef zichzelf.

Soms zit ook het gevoel ernaast. ‘Het woud’ (in Kinderen) stond eerst in de derde persoon, waardoor ik de hoofdpersoon niet dicht genoeg op de huid kwam. De overgang naar eerste persoon verhielp dat. 



Zou je een verhaal uit je bundel een buitenbeentje noemen?


Jeroen Thijssen   In deze bundel zitten geen buitenbeentjes.



Voel je je verwant met een stroming of generatie? Of zijn er verhalen die een voorbeeld voor je zijn?


Jeroen Thijssen   Lang heb ik de verhalen Cortazar en Borges als lichtende voorbeelden gehad. Als puber vond ik ze in de bibliotheekstelling, enorme werelden in korte verhalen. Dat wilde ik ook. Inmiddels ben ik ook anderen gaan waarderen, met E. Annie Proulx als groot voorbeeld. 



Wat zou je je lezers willen vragen?


Jeroen Thijssen   Blijf lezen.



Waar werk je nu aan?


Jeroen Thijssen   Ik werk nu aan mijn tweede roman, werktitel Bonsai, die in Nederlands-Indië speelt. Het moet een familie-geschiedenis van vier generaties worden in een band, maar het zouden wel eens meer delen kunnen worden. Afgelopen november ben ik, met financiële steun van het Fonds voor de Letteren, naar Indonesië geweest. Ik keerde terug met zoveel ideeën dat het boek nogal uitdijt. Het staat voor de herfst van 2010 op de planning.

Tegelijk werk ik aan een non-fictie boek over Asterix en de Ronde van Gallia. Vorig jaar ben ik, voor Dagblad Trouw, die ronde nagereisd. Er zat zoveel in dat ik er nu een boek over maak, een kruising tussen Nooteboom en Tuchman. Voorjaar 2010 moet het verschijnen.



ShortStory.nu Welke drie verhalenbundels heb je het laatst gelezen?


Jeroen Thijssen:

Witte Veder, Sanneke van Hasselt

De analfabete, Agota Kristof

Klaaglied, E. Annie Proulx


Meer over De kinderen van de Triple A van Jeroen Thijssen


ShortStory.nu, omdat korte verhalen geweldig zijn