Auke Leistra - Vertaler van: John Updike De tranen van mijn vader

Auke Leistra

vertaler van de postume verhalenbundel van John Updike

Gefotografeerd door Menno Leistra, tijdens interview over John Updike

Win de bundel De tranen van mijn vader

Analyse van Updike-verhaal

Het slot-verhaal Het volle glas dat Auke Leistra in dit interview noemt, wordt op ShortStory.nu onder de loep genomen door Roland De Blende. Lees hier de analyse van Het volle glas van John Updike.

Hoe is De tranen van mijn vader op je pad gekomen? 

Auke Leistra: De uitgever (de Arbeiderspers) is een van mijn vaste opdrachtgevers. Ik had al eerder een boek van Updike vertaald, de roman Villages (Dorpen). Toen mij gevraagd werd of ik deze bundel ook wilde vertalen maakte zich een lichte opwinding van mij meester: graag, zelfs! Updike is razend moeilijk om te vertalen, en met een beetje geluk en de nodige wijsheid is het derhalve zeer bevredigend om te doen.


Heb je research voor de bundel gedaan? En had je contact met Rob Schouten, de vertaler van Updikes dichtbundel die gelijktijdig uitkwam?

Auke Leistra: Specifieke research is er niet veel nodig geweest. En contact met Rob Schouten had ik pas na afloop, op Poetry International, waar beide bundels werden gedoopt door Joost Zwagerman, waarna Schouten en ik elk iets hebben voorgelezen uit eigen vertaling.


 Hoe weet je of de vertaling waaraan je werkt (tot zover) goed is?

Auke Leistra: Tja. Goed lezen, hè, denk ik – als ik mij er daarmee van af mag maken. Wanneer je bezig bent, is het een zoeken naar woorden, maar wanneer je de gevonden woorden na afloop doorleest, zegt je taalgevoel je heus wel of je de juiste vondsten hebt gedaan.


Welk verhaal uit De tranen van mijn vader was het uitdagendst om te vertalen?

Auke Leistra: Nou, dat weet ik niet. Misschien het laatste (Het volle glas) omdat ik daarbij telkens – en zeker bij het slot – dacht: dit was het laatste verhaal van de grote Updike, let op je woorden, Leistra!


Heb je bij het vertalen van De tranen van mijn vader voor een bepaald uitgangspunt gekozen (sfeer, ritme, stijlregister, eigenheid, of iets zinnigers dan ik hier bedenk)?

Auke Leistra: Mijn uitgangspunt is altijd hetzelfde: ik ga in het Nederlands op zoek naar equivalenten die op alle genoemde punten de sfeer etc. in het Engels/Amerikaans zo dicht mogelijk benaderen. Het maakt niet uit of iemand nog iets zinnigers kan bedenken, je neemt het allemaal, al dan niet volstrekt bewust, in je overwegingen mee.


Welke overeenkomst zie je tussen de verhalen?

Auke Leistra: Sfeer, ritme, stijlregister, eigenheid etc. :-) en dat alles gelardeerd met een fijne melancholie.


Zou je een verhaal uit De tranen van mijn vader een buitenbeentje noemen?

Auke Leistra: Ja, het eerste, dat in Marokko speelt. Als ik zijn redacteur was geweest, had ik dat eruit gegooid of gezegd: kijk er nog even naar, want volgens mij is er een correctieronde overheen gegaan die niet helemaal consequent is doorgevoerd.


Waar werk je nu aan?

Auke Leistra: Momenteel ben ik de drukproeven aan het corrigeren van het boek dat ik samen met mijn broer Gerlof heb geschreven: geen kort verhaal dus, maar een lang verhaal in het genre van de misdaadroman, getiteld 

'Bloed op het Palet'.


Welke verhalenbundel heb je nog meer vertaald?

Auke Leistra: Wells Tower! Vlak voor de bundel van Updike heb ik Everything Ravaged, Everything Burned (Alles verwoest, alles verbrand) van de jonge Amerikaanse schrijver Wells Tower vertaald en eerlijk is eerlijk: ik vond hem nog beter dan de bundel van Updike. Het is een cliché dat al veel te vaak is gebruikt, maar die bundel van Tower vond ik nou eens van het niveau van de Nine Stories van Salinger. Wat een briljante verhalen!


ShortStory.nu, omdat korte verhalen geweldig zijn