Willem Jardin - Hond

Inkijkexemplaar

Analyse van het verhaal Hond uit de bundel Negen raven van Willem Jardin

door San Bos, redacteur van ShortStory.nu


Korte samenvatting van het verhaal Hond

De Oost-Duitse grenswachter Kremmer heeft dienst in een toren en bewaakt sektor 3k. Zijn collega, de hogergeplaatste Beelitz is in slaap gevallen. Er spelen kinderen aan de westkant van de rivieroever van de Spree. Kremmer ziet geen noodzaak zijn collega wakker te maken. Hij houdt de wacht en denkt na over zijn leven en het regime waarin hij zich bevindt, wat nogal een hoop frustraties en wantrouwen met zich meebrengt. De spelende kinderen naderen met hun hond steeds dichter de grens. 


Vertelde tijd

Het verhaal speelt zich af binnen het tijdsverloop van een wachtdienst. 


Locatie

De locaties zijn: een wachttoren, een rivieroever en een stukje niemandsland. In de gedachte van het personage zien we ook de gevangenis Hohenschönhausen.


Conflict

Het uiterlijk conflict is de verveling die er heerst tijdens een wachtdienst; collega Beelitz valt zelfs in slaap. Er is de spanning tussen Oost en West en de grens die bewaakt moet worden.

Het innerlijk conflict van Kremmer is zijn oplopende frustratie vanwege het regime, zijn angst dat zijn vrouw seks heeft met hoge bazen, en de hiërarchie die er onder de wachttorenbewakers bestaat. Hoe meer je weet, hoe meer macht je hebt. Er gebeurt meer in zijn hoofd dan in de werkelijkheid.


For shadow 

Kremmer speelt, door de karabijn op Beelitz te richten, met het risico een gevangenisstraf te krijgen.   

Met de stok doet de jongen alsof hij naar hem schiet. Hij imiteert de terugslag. Later in het verhaal; Hij schiet: eenmaal, tweemaal. Het geweer slaat terug tegen zijn schouder.

‘Door afval noch door konijnen is ooit een mijn afgegaan.’ Later: Kremmer rent, loopt rondjes, trapt in het zand als een driftig kind(maar er gaat geen mijn af).

Door het personage te laten bedenken waar staatsvijanden heen gaan, Hohenschönhausen, snap je zijn angst en zijn poging tot zelfmoord.   

Jardin laat ons de angsten van zijn personage  zien en als een zelfbevestigende voorspelling komt zijn ergste angst uit.


Point of attack

Omdat de schrijver een beetje in het midden laat of alle frustraties van het personage echt zijn of versterkt worden in zijn gedachten komt het echte point of attack vrij laat in het verhaal.

 ‘Hij kijkt door zijn vizier, de hond bevindt  zich op de grens, over de grens, dit gaat te ver, dit gaat echt te ver.’ Vanaf nu gaat alles anders en meteen volgt het point of no return.

 ‘hij schiet: eenmaal, tweemaal. Geen fantasie maar een onherroepelijke gebeurtenis. De zandloper wordt omgedraaid er zijn geen schaduwen of fantasieën meer.


Symbolen

Kleding is een steeds weer terugkomend symbool in het verhaal.

* Kremmers volksgroene pet en jasje waardoor hij aan de ‘goede kant ‘staat.

* De kinderen uit West-Berlijn dragen badkleding en zwaaien met een rode badhanddoek, wat voor vrijheid en ontspanning staat.

* Het spijkergoed dat de westerse vrouwen dragen, daar spreek je niet over.

* Kremmers vrouw krijgt westerse lingerie, wat in het verhaal voor een dubbel verraad staat: haar overspel om hogerop te komen en iets dat westers is en dus van de andere kant.

* Als hij zijn eigen menselijke grens heeft overschreden, en de schoten heeft gelost, trekt hij het volksgroene jasje uit. Ook het witte overhemd trekt hij uit. Hiermee geeft hij zich over. Hij is niet langer een bewaker van het regime maar een man van vlees en bloed.


Contrast

Je voelt het contrast tussen Oost en West, tussen wachters en overlopers.

In het westen: volle tassen, spijkergoed en spelende kinderen.

In het oosten: zwarte auto’s en gevangenissen.


Contrast tussen de personages

Kremmer is laag in rang, weet weinig, drinkt water.

Beelitz is hoog in rang, weet veel (het verdeel-en-heersmechanisme), drinkt koffie met suiker.

Kremmer loopt te piekeren.

Beelitz slaapt.


Epifanie 

Kremmers opdracht is: registreer zonder emotie. Niet denken maar orders uitvoeren. Hierdoor doet hij iets waarbij hij zijn eigen grenzen overschrijdt. Door het volksgroene jasje uit te trekken wordt hij weer zichzelf, menselijk. 

Hij is een grens overgegaan en staat daardoor aan de andere kant. Hij is nu geen bewaker meer maar een gevangene.



San Bos


ShortStory.nu, omdat korte verhalen geweldig zijn